خليلى حثالى « 1 » المراكب موهنا * من الليل منشور الحنادس اسودا و ميلابا عناق المطى الى فتى * يسود الورى علما و حلما و محتدا اعز الورى جارا و احماهم حمى * و اوراهم زندا و ابسطهم يدا تعود كفيه السماح و انما « 2 » * لكل امرئ من دهره ما تعودا فما الزاخر المواج عب عبابه « 3 » * و اصبح ملتف الغوارب مزبدا باكثر من آثار فيض نواله * و ابدى سماحا من يديه و اجودا روز عمر او بوقت چاشتگاه بود كه تاريكى مرگ بر وى تاختن آورد فى شهور سنة ست و خمسين و خمسمائة . الامام نصير الائمة قاسم بن الحسن بن على بن عبد اللّه الجلينى اسلاف او علما و صلحا بوده‌اند ، و پدرش فقيه حسن و عمش فقيه محمد دو ركن بودند در صلاح و ورع از اركان ناحيت ، دانشمند حسن مردى عدل و ورع بود ، دانشمند على پدرش ساكن نيشابور بود ، و از فحول شاگردان استاد امام ابو بكر عتيق بن محمد السوروانى « 4 » بوده بود « 5 » صاحب تفسير ، و ابو على عبد اللّه از زهاد روزگار بوده بود « 6 » و صاحب كرامات ، و خلق به زيارت گور او تقرب كنند و آنجا از حق تعالى حاجات خواهند ، و گويند كه جنازهء او « 7 » بى اختيار حاملان به زمين آمد آنجا كه گور وى است . و فرزندان فقيه حسن سه برادرند « 8 » ، قطب الدين على و نصير الائمة قاسم و زيد ، روزگار « 9 » در طلب قوت حلال و برزيدن علم و ديانت همى گذارند . و نصير الائمة را نظم و نثر است ، و وى مردى باشد كه حق و صواب گفتن با همه كس « 10 » عادت دارد و از آن تحاشى ننمايد و باك ندارد . محمد بن الافضل القاسم بن الحسن كامه ارشد الافاضل الملقب بالوحيد الاصغر طبعى راست دارد در نظم و نثر ، و از منظوم او اين ابيات است

--> ( 1 ) نص ، حشا . ( 2 ) نص ، و انها . ( 3 ) نص ، غب عبابه و در نب ، عند عبابه . ( 4 ) عتيق بن محمد بنا بضبط حاج خليفه در كشف الظنون هروى بوده ، و بنا بر اين احتمال مىرود كه اين كلمه شودبانى يا شوذوانى باشد ، و شوذبان بنا بمندرجات معجم البلدان قريهء از هرات است . ( 5 ) بود . ( 6 ) بود . ( 7 ) نص ، و گويند كه جنازهء او . ( 8 ) نص ، و فرزندان فقيه حسن برادرند . ( 9 ) و ايشان روزگار . ( 10 ) نص ، با همه كسى .